મોટિવેશન શું છે?? પ્રેરણા કોને કહેવાય??

આ મોટિવેશન શું છે?? પ્રેરણા કોને કહેવાય??

પ્રેરણા કે મોટિવેશન બીજું કંઈ જ નહીં પણ આપણી અંદર રહેલ સકારાત્મક્તાનો પ્રકાશપુંજ છે. પ્રેરણા આપણી અંદર જ છે, બહારથી આપણને પ્રેરણા કોઈ ના આપી શકે… પ્રેરક લેખ લખનાર લેખક હોય કે પ્રેરક વક્તવ્ય આપનાર વક્તા કોઈ આપણને પ્રેરણા આપી નહીં શકે, જ્યાં સુધી આપણે એના શબ્દોને સ્વીકારવા તૈયાર ના હોઈએ, આપણે ખોટા રસ્તે જઈ રહ્યા છીએ એ સ્વીકારીએ નહીં ત્યાં સુધી કોઈ આપણને સાચો રસ્તો બતાવી, એ તરફ વાળી નહીં શકે…

જાગવાની ઈચ્છાશક્તિ આપણાંમાં નહીં હોય ત્યાં સુધી એલાર્મ પણ આપણને જગાડી નહીં શકે

આખી વાત ઈચ્છાશક્તિની છે… જો આપણી અંદર ઈચ્છાશક્તિ ના હોય, તો આપણને કોઈ કંઈ જ કરાવી શકવાના નથી…! આ પ્રેરક લેખ કે વકતવ્યો એલાર્મ જેવા છે… એ આપણી અંદર સુસુપ્ત અવસ્થામાં રહેલ સકારાત્મક ઉર્જાના પુંજને જગાડવાનું કામ કરે છે..! પણ જાગવાનુ કામ તો આપણે જાતે જ કરવું પડે…! પણ પ્રોબ્લેમ એ છે કે આપણને એલાર્મમાં સ્નુઝનો પણ વિકલ્પ આપેલો હોય છે અને એની આપણને આદત પડી ગઈ છે, સ્નુઝ દબાવી પાછા સૂઈ જવાનું… આ વકતવ્યો સાંભળીએ કે લેખ વાંચીએ એટલે પૂરું નથી થઈ જતું, એ વિચારોને અમલમાં મૂકવા પડે, પોતાના જીવનમાં પરિવર્તન લાવવા તૈયાર થવું પડે… જો ઈચ્છાશક્તિનો અભાવ હોય, પોતાની ભૂલ સ્વીકારવાના અને પોતે ખોટા છે એ વાત સ્વીકારવાના સ્વભાવનો અભાવ હોય તો આપણે આ પ્રેરક શબ્દોને સ્વીકારી નહીં શકીએ અને પોતાની ભૂલો પણ નહીં સમજાય. તો તમે જ કહો ફાયદો ક્યાંથી મળવાનો??

જેમનામાં ઈચ્છાશક્તિ હોય છે એ લોકો પોતાના ધ્યેયને વળગી રહે છે અને ક્યારેય નિષ્ક્રિય બેસી નથી રહેતા. હંમેશા કર્મઠ બની પોતાનું કામ કરતાં રહે છે, પોતાની ભૂલ સ્વીકારવામાં સંકોચ નથી કરતાં, ભૂલ સુધારવા કટિબદ્ધ રહે છે, પોતાની ફરજો નિષ્ઠા પૂર્વક નિભાવતા રહે છે, અને જે પોતાની ફરજો નિષ્ઠાપૂર્વક નિભાવે છે, જીવનમાં પરિવર્તન લાવવાથી ડરતા નથી, જોખમ લેવા તૈયાર રહે છે, એ હંમેશા સફળ થાય જ છે… આ ફરજો નિભાવવાની અને સખત મહેનત સાથે ઈમાનદારીથી કામ કરવાની ઈચ્છાશક્તિ હોયને તો પ્રેરણા આપોઆપ અંદરથી જ મળી જાય… બહારથી કશું જ મેળવવાની જરૂર નથી. પ્રેરક લેખો કે વકતાવ્યો તો આપણને એક દિવસ માટે સકારાત્મક ઉર્જા પૂરી પાડે છે, પણ જે પ્રેરણા અંદરથી મળે છે એ આજીવન મરીએ ત્યાં સુધી આપણને કર્મઠ બની કામ કરવાની અને સફળતા મેળવવાની શક્તિ અને સ્ફૂર્તિ આપે છે… હા બધાની અંદર પ્રેરણા જાગૃત અવસ્થામાં નથી હોતી કેટલાકની અંદર આ પ્રેરણાનો પ્રકાશપુંજ સુસુપ્ત અવસ્થામાં આવી ગયો હોય છે ત્યારે પ્રેરક લેખો અને વકતાવ્યો એમને જાગૃત થવામાં મદદ કરે છે… પણ મૂળે એક વાત ચોક્કસ કે એ પ્રેરક શબ્દોથી મળેલ ઉર્જાને સક્રિય કરી આપણાં એ પ્રેરણના પ્રકાશપુંજને જાગૃત આપણે જ કરવો પડે..! એ સિવાય આ શબ્દોનો કોઈ અર્થ નથી. માટે પ્રેરક વક્તયો સાંભળવા અને પ્રેરક લેખ વાંચવા ખરા પણ એ પહેલા એ શબ્દોને હું મારા જીવનમાં ઊતરીશ અને મારા જીવનમાં પરિવર્તન કરીશ એ બાહેંધરી પોતાની જાતને આપવી અને પોતાની ઇચ્છાશક્તિને પ્રબળ કરવી જ રહી.

જો મહેનતમાં પ્રમાણિક્તા નહીં હોય, તો સફળતા અને સમૃદ્ધિ પણ આપણી પાસે પ્રમાણિક્તા દાખવશે નહીં…!

પોતાની જાતને કહેવું પડે કે મારે સફળ થવું છે.. કામ કરવું છે અને મહેનતથી ઉપર ઊઠવું છે… અને હું એ માટે સક્ષમ છું, કટિબદ્ધ છું. સફળતાનો કોઈ ટૂંકો રસ્તો નથી… અને આ રસ્તા પર કુદકા મારીને એને ટૂંકો પણ ન જ કરાય… કુદકા મારવા જઈશું તો ચોક્કસ પડીશું જ… આ સફળતાના રસ્તે તો શાંતિ, સમજદારી અને ઈમાનદારી પૂર્વક ચાલીને જ જવું પડે…! તો જ સફળતા મળશે, બાકી નિષ્ફળતા જ મળશે…! જો મહેનતમાં પ્રમાણિક્તા નહીં હોય, તો સફળતા અને સમૃદ્ધિ પણ આપણી પાસે પ્રમાણિક્તા દાખવશે નહીં… ગમે ત્યારે દગો દઈ જશે…! અને આપણે સફળતાના આસમાનેથી ભોંયતળીએ પછડાઈશું…! એક વાત હંમેશા યાદ રાખવી કે જો નિષ્ફળતાને સ્વીકારવાની હિંમત આપણી અંદર હશે તો જ આપણે સફળતાને પણ મેળવી અને માણી શકીશું. જો નિષ્ફળતાને સ્વીકારીશું નહીં તો સફળ થઈ જ નહીં શકીએ…! કારણ કે નિષ્ફળતાને સ્વીકારીશું તો ભૂલ શું કરી એ સમજી શકવા સક્ષમ થઈશું. અને ભૂલ સમજાઈ જશે તો એ સુધારવાના રસ્તા પણ મળી જશે… અને ભૂલ સુધારી લઈશું એટલે સફળતા પણ મળી જ જશે. અને એ ભૂલ સુધારીને મેળવેલ સફળતાનું જે સુખ હશે એ આપણને એક અનોખો આનંદ આપશે… મન પ્રફુલ્લિત થઈ જશે અને આપણને જીવન જીવતા અને માણતા પણ આવડી જશે…

બાકી આપણે બધા  જ અહીં સફળ થવા અને દુનિયાનું બધુ સુખ માણવા જ જનમ્યા છીએ… આપણાં જીવનમાં જે પરીક્ષાનો સમય આવે છે કે પ્રતિકૂળ પરિસ્થિતિ સર્જાય છે એ બીજું કંઈ નહીં પણ મારા પ્રગતિ માટે ભગવાને સર્જેલી મારી કાબેલિયત પારખવા માટેની પરીક્ષા જ છે જે પરીક્ષા પણ ભગવાન પોતે જ આપે છે, મને તો માત્ર એમાંથી પસાર જ કરે છે… અને એટલે જ હું ઉત્તીર્ણ થઈને મસ્ત મજાનાં ફળ મેળવું છું. આપણે આ વાત પર ભરસો કરતાં શીખવું પડશે…! ભગવાન પર શ્રદ્ધા રાખવાની જરૂર છે..! પછી જુઓ કોઈ સમય તકલીફ વાળો નહીં લાગે… મન દુખી નહીં થાય… ચહેરા પરનું સ્મિત ક્યાંય નહીં ખોવાય…! એક એક દિવસ… એક એક પળ તહેવાર સમી થઈ જશે..! અને તહેવાર તો ઉજવવા માટે જ હોય ને..! આખું જીવન માત્ર જીવી ન નાખીએ…! તહેવારની જેમ માણીએ…!

પોતાની અંદર જીવન માણવાની ઈચ્છાશક્તિ ઉત્પન્ન કરીએ… આપણને અને આપણાં થકી બીજાને પણ જીવન માણવાની પ્રેરણા આપોઆપ મળી જશે.

 

હાર્દિક કલ્પદેવ પંડ્યા

વર્તમાનમાં જીવો અને સફળતાને વરો

સફળતા સૌને ગમે છે. સૌ કોઈ સફળ થવા માંગે છે, પણ સફળ થવા માટે વર્તમાનમાં જીવવું અને મળેલ જીવનને માણવું જરૂરી છે એ વાત કોઈ સમજતું નથી. કેટલાક ભૂતકાળને વળગીને બેસી રહે છે. તો કેટલાક ભવિષ્યના પરિણામોની ચિંતામાં જોખમ લેતા ગભરાય છે. અને વર્તમાન સમય નિષ્કર્મ રહી વેડફી નાખે છે. પછી એમ કહીને કે “મારા નસીબમાં સફળતા લખી જ નથી.” પોતાના નસીબ પર દોષનો પોટલો થોપી દે છે. પણ કર્મ કરો નહીં, જોખમ ઉઠાવો નહીં તો સફળતા મળે જ કઈ રીતે?

જો સફળતા પ્રાપ્ત કરવી હોય તો વર્તમાનમાં જીવતા શીખવું પડશે. સફળ થવા માટે અસફળતાના પણ ઘૂંટ પીવાની તૈયારી રાખવી પડશે. ભૂતકાળની ઘટનાઓને યાદ કરી પસ્તાવાથી કે ભવિષ્યની ચિંતામાં સમય બગાડવાથી કંઈ જ પ્રાપ્ત નહીં થાય. જીવનની સાચી સફળતા વર્તમાનમાં જ જીવવામાં છે. જો વર્તમાનમાં જીવતા આવડી ગયું તો પરિસ્થિતિનો સામનો કરવાની તાકાત આપોઆપ આવી જશે, મુશ્કેલીઓના ઉકેલ આપણી આંખો સમક્ષ આવીને ઊભા રહેશે. થઈ ગયેલી ભૂલને વળગી બેસી રહેવાથી ઉકેલ આવવાનો નથી. વર્તમાનમાં રહી કર્મ કરવું પડશે, આવેલ મુશ્કેલીનો ઉકેલ શોધવા મહેનત કરવી પડશે, તો જ એમાંથી બહાર આવવામાં સફળ થઈ શકાશે. એવી જ રીતે ભવિષ્યની ચિંતા કરવાથી કે કોઈપણ કામનું શું પરિણામ આવશે એના વિચારો કર્યા કરવાથી આપણે જ્યાં છીએ ત્યાં જ રહી જઈશું… આગળ વધવાની અને સફળ થવાની તકો આપણાથી દૂર થતી જશે.

સફળ થવું હોય તો જોખમ લેવું જ રહ્યું..

સફળતા મેળવવા માટે ઘણા સૂત્રો છે, પણ એ એકેય સૂત્રો કામના નથી જો આપણને વર્તમાનમાં જીવતા ન આવડે. કારણ કે સફળ થવા જે કરવાનું છે એ આજે અને અત્યારે જ કરવાનું છે. વિચારતાં બેસી રહીશું અને અત્યારે કરવાનું કામ મોડા કરીશું તો અસફળ થવાની શક્યતાઓ વધી જશે. ભૂતકાળના અનુભવોમાંથી શીખી વર્તમાનમાં એ બાબતને ધ્યાનમાં રાખી આગળ વધવું જ પડશે. અને પરિણામ શું આવશે એની ચિંતા કર્યા વિના જોખમ લેવા પણ તૈયાર રહેવું પડશે. તો જ સફળતા આપણાં આંગણે આવીને ઊભી રહેશે. અત્યાર સુધીમાં જે કોઈ સફળ વ્યક્તિઓ થઈ ગયા તેઓએ પણ હંમેશા વર્તમાનમાં રહીને આજે શું કરવું જેથી સફળતા પ્રાપ્ત થાય?? એના જ વિચારો પોતાના મન-મસ્તિસ્ક ઉપર રાખ્યા હશે અને એટલે જ તેઓ સફળ થઈ ગયા.

“આજમાં જીવવું અને આજે એવું તે શું કરવું કે

સફળતા સામેથી આવીને હાથ ઝાલે, બસ એ જ વિચાર કરવો.”

ઉદાહરણ સ્વરૂપે સફળ લોકોના નામ જોઈએ તો અનેકાનેક નામ મળશે. આજે એવા જ એક સફળ સાહિત્ય સેવકની વાત કરીએ. જેઓ પોતે તો સફળ છે જ, સાથે અનેક સાહિત્ય રસિકોને પણ તેમણે સફળતા અપાવી છે, લેખક તરીકે આગળ આવવાનું પ્રોત્સાહન આપ્યું છે. એમનું નામ છે શ્રી જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ… તેઓ કર્મે સિવિલ એંજિનિયર છે. બાળપણથી વાંચનના શોખને કારણે તેઓ સાહિત્ય લેખન તરફ આકર્ષાયા અને સાહિત્ય જગતને મળ્યા એક ઉત્તમ લેખક, વિવેચક, સંપાદક, શોર્ટફિલ્મ મેકર.. અક્ષરનાદ, રીડગુજરાતી અને માઈક્રોસર્જન જેવી વેબસાઈટ દ્વારા તેમણે અનેક નવોદિત અને પ્રખ્યાત લેખકોને લેખનનું મંચ પૂરું પાડ્યું. અને સાહિત્યની સેવા હાથ ધરી. “આજમાં જીવવું અને આજે શું એવું કરવું કે સફળતા સામેથી આવીને હાથ ઝાલે, બસ એ જ વિચાર કરવો.” આ જ સૂત્ર તેમણે પણ અપનાવ્યું હશે. ગુજરાતી સાહિત્યમાં માઈક્રોફિકશન વાર્તા પ્રકારને ઓળખાવનાર શ્રી ડો. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિકની સાથે મળી શ્રી જીજ્ઞેશભાઇએ “સર્જન” નામથી વ્હાટ્સએપ ગ્રુપની શરૂઆત કરી અને સાહિત્ય લેખનમાં રસ ધરાવતા સૌ નવોદિત તેમજ પ્રખ્યાત લેખકોને એકઠા કરી સાહિત્યના નવા વાર્તા પ્રકાર માઈક્રોફિકશનની ઓળખાણ કરાવી. મહેનત, કર્તવ્યનિષ્ઠ ભાવના સાથે તેઓ આગળ વધતાં ગયા. હા, એમનાથી પણ ઘણી ભૂલો થઈ જ હશે, એમને પણ ઘણી મુશ્કેલીઓનો સામનો કરવો પડ્યો હશે, પણ તેઓ વિના ભયભીત થયે આગળ વધતાં રહ્યા. ભૂતકાળના અનુભવોને વળગીને બેસી રહેવાની જગ્યાએ અનુભવોમાંથી શીખી નવસર્જનના માર્ગે ચાલતા રહ્યા અને આ જ કારણ છે કે આજે સાહિત્ય જગતમાં એમનું નામ ઊંચાઈએ પહોંચ્યું છે, વાર્તાલેખનથી માંડી શોર્ટફિલ્મ બનાવવાના ક્ષેત્રે પણ તેઓ સફળ થયા છે. એટલું જ નહીં લગભગ સો જેટલા લેખકોને સાથે લઈ સાહિત્યની સેવા કરી રહ્યા તેમણે અનેક નવોદિત કલાકારોને અવનવા મંચ પ્રદાન કર્યા છે પોતાની પ્રતિભાને બહાર લાવવા… તેઓ એક સફળ લેખક, સંપાદક અને સંચાલક બની શક્યા છે.

આ બધુ જ કઈ રીતે? જો તેમણે લેખનની શરૂઆતમાં થયેલ ક્ષતિઓને મનમાં ભરી રાખી લખવાનું છોડી દીધું હોત તો? વ્હોટ્સએપ ગ્રુપ બનાવવાનો વિચાર માત્ર વિચારોમાં રાખી એના પરિણામોની ચિંતામાં સમય વેડફ્યો હોત તો? એમને પણ આટલા બધા લોકોને સાથે લઈ ચાલતા કેટલાય કડવા અનુભવ થયા હશે. જો શ્રી ડો. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક અને શ્રી જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ એ કડવા અનુભવોથી વ્યથિત થઈ ત્યાં જ રોકાઈ ગયા હોત, તો શું ગુજરાતી સાહિત્યના નવા વાર્તા પ્રકાર “માઈક્રોફિકશન”એ આજે આટલી પ્રસિદ્ધિ મેળવી હોત? શું આપણને આવા સરસ સૂક્ષ્મ વાર્તા સ્વરૂપ થકી સમાજમાં જાગૃતતા લાવનાર એવા ઉત્તમ લેખકો મળ્યા હોત? શું આ બેય વ્યક્તિઓ પણ પ્રસિદ્ધિ મેળવી શક્યા હોત? ના… સો ટકા ના… તેમણે ભૂતકાળના અનુભવોથી શીખ લઈ વર્તમાનમાં જીવી, સખત મહેનત કરવાનો રસ્તો અપનાવ્યો એટલે જ તેઓ આજે સફળતાના શિખરો ઉપર બિરાજમાન છે.

એક વાત હંમેશા યાદ રાખવી કે ના તો ભૂતકાળ બદલી શકાય છે, ના તો ભવિષ્ય જોઈ શકાય છે, યોગ્ય એ જ છે કે આપણે વર્તમાનમાં જીવતા શીખીએ, જીવનની દરેક પળને માણીએ અને આવેલી મુશ્કેલીઓનો સામનો હસતાં હસતાં કરીએ. બસ આટલું કરવાની જરૂર છે અને પછી જોશો કે પરિણામ આપણું જોઈતું જ આવશે અને સફળતા આપણો દરવાજો સામેથી આવીને ખખડાવશે.

“ભૂતકાળના અનુભવોથી શીખી વર્તમાનમાં જે જીવે,

મહેનતથી જે આગળ વધે, સફળતા એને આપમેળે જઈ વરે.

હાર્દિક કલ્પદેવ પંડ્યા

નસીબ એટલે વળી શું??

આપણે કેટલાકને કહેતા સાંભળ્યા છે કે “મારું તો નસીબ જ ખરાબ છે.” તો કેટલાકને “નસીબ જેવુ કાંઈ નથી હોતું, મહેનતથી જ બધુ પ્રાપ્ત થાય છે.” કહેતા સાંભળ્યા છે. પણ વળી આ નસીબ કઈ બલાનું નામ છે?

દોસ્તો, જો આપણે આપણાં વ્યક્તિત્વમાં નિખાર લાવવો હશે તો આ “નસીબ” શબ્દ અને તેના અર્થને સમજવો ખુબ જ જરૂરી છે. દરેક માણસ પોતાના જીવનકાળમાં અનેક ઘટનાઓમાંથી પસાર થાય છે, જન્મ, બાળપણ, શાળાજીવન, મિત્રમંડળ, જીવનસાથી, નોકરી-ધંધો, અને પછી પોતાના બાળકો… અને આમ જ જીવનકાળ અવિરત ચાલ્યા કરે છે.  અને આ બધી જ ઘટનાઓ દરમિયાન જે શબ્દ સૌથી વધારે આપણે સાંભળીએ છીએ તે છે “નસીબ”…

દોસ્તો, આ “નસીબ” એટલે આપણાં ભૂતકાળમાં કરેલા કર્મોના આધારે આપણાં જીવનમાં ઘટતી અણધારી ઘટનાઓ કે જેના વિશે આપણને કંઈ જ ખબર નથી હોતી. બસ એ ઘટના ઘટે છે અને એને આપણે માત્ર સ્વીકારવાની હોય છે. સ્વીકારવી જ પડે છે… જેના પર આપણું કોઈ જ નિયંત્રણ નથી હોતું. બસ આને કહેવાય “નસીબ”. પણ હા હોં! આ “નસીબ”ને આપણાં નિયંત્રણમાં લાવવું એટલું અઘરું પણ નથી જ. બસ પોતાના પર આત્મવિશ્વાસ રાખી આગળ વધીએ અને સકારાત્મક્તા પૂર્વક સાચા રસ્તે સખત મહેનત કરીએ. બસ પછી જુઓ આપણું નસીબ કેવું બદલાય છે અને આપણી ઇચ્છા મુજબના પરિણામ આવે છે.

“જે છે, તે છે” બસ આ સ્વીકારી આગળ વધીશું તો ભયમુક્ત જીવન જીવી શકીશું. જે “નસીબમાં થવાનું છે તે તો થઈને જ રહેશે.” આ વાત સમજી ગયા એ સૌ સફળતા તરફ એક ડગલું આગળ વધી ગયા. કારણ કે તેમના જીવનમાં કોઈ પણ તકલીફો આવશે તોય એ ડગી નહીં જાય પણ “આ તો ભગવાન તરફથી થતી મારી પરીક્ષા છે. મને કંઈક સરસ પરિણામ આપવા માટે.” એમ કહી એ તકલીફ સામે લડી જશે. અને ક્યારેય એને અફસોસ પણ નહીં અનુભવાય, કારણ કે એ જાણે છે કે “મેં જે કર્યું છે એનું જ આ પરિણામ છે.” બસ આપણે પણ આ જ શીખવાનું છે. અને પછી જુઓ જીવન કેવું ખુશખુશાલ થઈ જાય છે.

આ નસીબ એટલે ભગવાન રામનું ચૌદ વર્ષનું વનવાસ, ભગવાન કૃષ્ણનું એક સામાન્ય શિકારી દ્વારા મોત, અને મીરાને ઝેર પીવાની ફરજ પડવી…. અને ઈતિહાસમાં અમર થઈ ગયેલ અનેક મહાનુભાવોના જીવનમાં આવેલ મુશ્કેલીઓ… તો પછી આપણે કોણ વળી?

બસ આટલું યાદ રાખો:

  • જે છે, તે છે…
  • જે થવાનું છે, તે તો થઈને જ રહેશે.
  • બસ એને સ્વીકારીને આગળ વધવું અને જીવનને માણવું.!